Bernard Draheim

Bernard Draheim urodził się 5 lipca 1918 roku w Mogilnie. W 1937 roku ukończył szkołę średnią i rozpoczął studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Poznańskiego. Po wybuchu II wojny światowej podjął pracę w Polskim Czerwonym Krzyżu w Mogilnie. 13 kwietnia 1940 roku Gestapo aresztowało go w Inowrocławiu. Był więziony w obozach w Szczeglinie, Dachau i Mauthausen-Gusen. W Gusen pracował w kamieniołomach, a następnie jako sanitariusz. Działał też w obozowym ruchu oporu, koordynując współpracę z konspiracyjną grupą hiszpańską.

Po wyzwoleniu obozu w 1945 roku wrócił do Polski i wznowił studia, które ukończył w 1948 roku. W tym samym roku rozpoczął pracę na oddziale chirurgicznym Szpitala Powiatowego w Kole. Był lekarzem szkolnym i założył kolskie pogotowie ratunkowe. Od 1953 roku kierował Przychodnią Obwodową. Działał w Związku Bojowników o Wolność i Demokrację oraz w jego Komisji Zdrowia. Został odznaczony między innymi Złotym Krzyżem Zasługi i Krzyżem Oświęcimskim, przyznanym pośmiertnie. Zmarł 28 maja 1972 roku w Kole.

Na podstawie artykułu „Bernard Draheim” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.